Language :

واحد فناوری و اطلاعات : راه اندازی فاز یک یکپارچه سازی کلیه اطلاعات شرکت (داده های مکانی – توصیفی – آرشیو )

جمیع داده ها اصولاً بر بانک های اطلاعاتی تمرکز دارد. یک بانک اطلاعاتی، یک مجموعه سازماندهی شده از داده ها است

نوع خبر : :  فناوری و اطلاعات   :| :: تاریخ :

 تجمیع داده ها اصولاً بر بانک های اطلاعاتی تمرکز دارد. یک بانک اطلاعاتی، یک مجموعه سازماندهی شده از داده ها است. این مجموعه به یک سیستم فایل شباهت دارد که یک ساختار سازماندهی برای فایل ها است تا یافتن، دسترسی و دستکاری آنها آسان باشد.
روش های مختلفی برای دسته بندی بانک های اطلاعاتی وجود دارد. بعضی از مردم ترجیح می دهند که آنها را براساس نوع داده هایی که در بانک های اطلاعاتی ذخیره می شوند، طبقه بندی کنند. برای مثال اگر تمام اطلاعات ذخیره شده در یک بانک اطلاعاتی حاوی فایل های صوتی یا ویدئوئی باشد، می توانید آن را بعنوان یک بانک اطلاعاتی رسانه ای دسته بندی نمائید.
روش دیگر طبقه بندی، به نحوه سازماندهی داده ها در بانک اطلاعاتی توجه می کند. چیدمان سازمانی یک بانک اطلاعاتی تحت عنوان الگو یا شمای آن (Schema) شناخته می شود. یک تکنیک رایج سازماندهی، استفاده از جداول برای نمایش رابطه ی میان واحدهای داده (Datat Points) است. جداول شبیه صفحات گسترده هستند. ستون ها دسته بندی داده ها را تعیین می کنند در حالیکه رکوردها در سطرها قرار گرفته اند. یک بانک اطلاعاتی که از این روش استفاده می کند، یک بانک اطلاعاتی رابطه ای (Relational) به حساب می آید.
بانک های اطلاعاتی OOP(Object-oriented programming) روش متفاوتی را برای سازماندهی داده ها بکار می گیرند. زبان OOP یک جابجائی از روشهای سنتی برنامه نویسی به حساب می آید که از الگوی درج داده ها در یک مجموعه از دستورالعمل ها و سپس تولید خروجی، پیروی می نمایند. در مقابل، زبان OOP بر روی تعریف داده ها بصورت آبجکت ها و سپس تعریف نحوه ی ارتباط و تعامل آبجکت های مختلف با یکدیگر، تمرکز می کند.

 تصور کنید که بانک های اطلاعاتی ماهیت های بسیار پیچیده ای دارند. این یک فرضیه کاملاً درست است و به توضیح این موضوع کمک می نماید که چرا تجمیع داده ها حتی با وجود آنکه بیش از 30 سال از عمر آن می گذرد هنوز یک روند در حال رشد و تکامل را طی می کند. هدف تجمیع داده ها، گردآوری داده ها از منابع مختلف، ترکیب آنها و نمایش آنها با شیوه ای است که همانند یک کل واحد به نظر برسند. اجازه بدهید فرض کنیم که شما می خواهید به مسافرت بروید و پیش از آنکه در مورد مسیر خروج از شهر تصمیم بگیرید، می خواهید از وضعیت ترافیک مطلع شوید. حال اجازه بدهید نحوه ی اداره ی جستار شما توسط شیوه های مختلف تجمیع داده ها را بررسی کنیم:
شیوه ی تجمیع دستی، تمام کار را بر عهده ی خودتان می گذارد. پیش از هرچیز شما باید بدانید که کجا به جستجوی داده های مورد نظرتان بپردازید. باید از محل فیزیکی گزارش ترافیک و نقشه ی شهر خودتان اطلاع داشته باشید. شما نیاز دارید که گزارش ترافیک و داده های نقشه را مستقیماً از بانک های اطلاعاتی متناظر آنها بازیابی نموده و سپس این دو مجموعه از داده ها را با یکدیگر مقایسه کنید تا بتوانید بهترین مسیر برای خروج از شهر را مشخص نمائید.
اگر از یک شیوه ی "اینترفیس کاربری مشترک" استفاده می کردید، می توانستید کار کمتری را انجام دهید. شما در این شیوه باید از یک اینترفیس نظیر وب جهان گستر برای ایجاد یک جستار استفاده نمائید. نتایج جستار بصورت یک نما بر روی اینترفیس ظاهر خواهند شد. شما هنوز باید گزارش ترافیک و نقشه را برای تعیین بهترین مسیر مقایسه کنید، اما حداقل اینترفیس کار مکان یابی و گردآوری داده ها را بر عهده می گیرد.